Skip to main content

Barcode

Een voor een scanner leesbare afbeelding met parallelle streepjes wordt een streepjescode, streepjescode of streepjescode genoemd.

Kennis

De technologie werd voor het eerst toegepast in de jaren zeventig toen het Amerikaanse detailhandelsconcern Walmart van de producenten eiste dat zij hun producten etiketteerden. Daartoe werd de Universele Productcode (UPC) ontwikkeld, die door opto-elektronische apparaten kan worden gelezen. Het UPC werd in 1973 in het buitenland ingevoerd, in 1976 gevolgd door het iets langere European Article Number (EAN)

in Europa.

In tegenstelling tot de eerste eendimensionale streepjescodes, werden vanaf de jaren tachtig tweedimensionale en later 3D-codes gebruikt. Bij de laatste speelt naast de balkdikte ook de kleurhelderheid een rol als herkenningskenmerk. Ontwikkelaars doen nu onderzoek met geanimeerde 4D streepjescodes.

De verscheidenheid aan codespecificaties

Hoewel wereldwijde handelsorganisaties streven naar internationale standaardisatie, is er een historisch gegroeide verscheidenheid aan barcode-definities. De belangrijkste zijn:

  • BarcodeEAN-8: heeft zeven cijfers plus een controlegetal, komt overeen met UPC-A.
  • BarcodeEAN-13: heeft twaalf cijfers plus een controlegetal
  • Barcode GTIN: Global Trade Item Number, nieuwe benaming van EAN
  • BarcodeJAN: Japans artikelnummer, komt overeen met EAN-13

Tot de 2D-streepjescodes behoren de zeer gangbare vierkante QR-Code. Het bestaat uit in elkaar overlopende witte en donkere vierkantjes. Mobiele telefoons met een camera en de bijbehorende App kunnen het lezen. QR-Code werd oorspronkelijk ontwikkeld voor de logistiek, maar kan overal worden gebruikt waar de gebruiker snel en gemakkelijk informatie wil opvragen, bv . bij bushaltes.

Verdere links: https://www.britannica.com/technology/barcode


Heeft u nog vragen?

Neem contact met ons op


Verdere inhoud