Skip to main content

Paginering / Paginering

Wat is paginering?

Paginering of paginering (Duits: Seitennummerierung) is het aanbrengen van een opeenvolging van cijfers (of letters of Romeinse cijfers) op de bladzijden van een boek of ander document. Het nummer zelf, dat op verschillende plaatsen op de bladzijde kan voorkomen, kan worden aangeduid als het paginanummer of folio/bladzijde. Net als andere nummeringsschema’s

, zoals de hoofdstuknummering, stellen paginanummers de lezer in staat een specifieke pagina van het genummerde document te citeren en maken zij het voor de lezer gemakkelijker specifieke delen van het document te lokaliseren en de omvang van de volledige tekst te herkennen (door de nummering van de laatste pagina te controleren).

Het wordt ook gebruikt om te verwijzen naar het koppelen van webinhoud die op meer dan één webpagina wordt gepubliceerd. Paginanummering wordt gebruikt wanneer de inhoud te lang is om op één pagina te worden gepresenteerd. Typische voorbeelden van paginering zijn:
[su_list icon=”icon: hand-o-right” icon_color=”#187bc0″ indent=”-5″]
  • lange teksten, die in verschillende kleine tekstblokken zijn verdeeld
  • grote beeldspreads, zoals die vaak in onlinetijdschriften worden gepresenteerd
  • Opsplitsing van de artikelpresentatie in onlineshops in verschillende webpagina’s van elk 20 of 30 artikelen
  • Lange forumdiscussies die na 30 berichten op een nieuwe pagina worden voortgezet, bijvoorbeeld.
[/su_list]

Algemene informatie

In online marketing en webdesign wordt de term paginering gebruikt om het proces te beschrijven waarbij verschillende afzonderlijke webpagina’s worden gecombineerd zodat ze uiteindelijk een goed afgeronde eenheid vormen. Bezoekers van nieuwswebsites zijn bekend met deze praktijk, bijvoorbeeld van langere berichten en artikelen die in kleinere secties worden opgedeeld omdat ze te lang zijn en bezoekers door hun lengte zouden kunnen afschrikken om ze te lezen.

Deze techniek wordt vaak gebruikt op online portaalsites die lange tekstuele inhoud met afbeeldingen presenteren. Deze lange teksten worden vervolgens thematisch opgedeeld in kleinere tekstblokken en aan elkaar gekoppeld, bijvoorbeeld doordat de bezoeker na elk tekstueel gedeelte op een knop klikt die naar de volgende pagina leidt. De pagineringstechniek is ook populair voor langere beeldgedeelten over een bepaald onderwerp. Op die manier hoeven niet alle afbeeldingen op één pagina te worden geladen, maar kan elke afbeelding met een korte tekst worden verrijkt en afzonderlijk aan de bezoeker worden gepresenteerd, zodat de bezoeker als het ware moet doorklikken.

Paginering: Conventies

Even nummers staan meestal op de achterkant (links), onevennummers op de achterkant (rechts). In de drukkerijwereld worden oneven nummers op de achterpagina’s en even nummers op de recto pagina’s niet-traditionele folio’s genoemd (vroeger werden ze Chinese folio’s genoemd, maar deze term is de laatste jaren in onbruik geraakt).

In boeken

zijn sommige bladzijden, blinde folio’s genaamd, aan de voor- en achterkant genummerd, maar de nummers zijn niet altijd op de bladzijden gedrukt. Uitgevers zijn het niet eens over de nummering van de bladzijden van hun boeken. Sommige uitgevers houden vast aan de standaardnummering van het instrument dat zij gebruiken, wat betekent dat zij gewoonlijk de eerste pagina van de titel als 1 nummeren en alle volgende pagina’s in opeenvolgende volgorde.

Als uitgevers onderscheid willen maken tussen de titel en het verhaal, worden de eerste titelpagina’s niet genummerd en wordt de titel genummerd met kleine Romeinse letters

(i, ii, iii, …).
De eerste pagina

van het verhaal of de hoofdinhoud begint met het cijfer 1. De titelpagina van het verhaal is niet genummerd: Echter, als een verhaal in verschillende delen is verdeeld

(Deel 1, Deel 2, …), kan de titelpagina van de sectie wel in de paginering worden opgenomen, maar niet op de pagina worden weergegeven. De eerste bladzijde van het eerste hoofdstuk zou dan genummerd worden als bladzijde 3, en niet bladzijde 1 zoals in het normale geval.

Elektronische documenten

E-boeken

en andere elektronische documenten die in een niet-reflowformaat zoals PDF worden gepubliceerd, worden normaliter op dezelfde manier gepagineerd en genummerd als hun gedrukte tegenhangers.

Hoewel lezers van reflowable documenten zoals EPUB e-boeken paginanummers kunnen weergeven, veranderen deze nummers van apparaat tot apparaat, afhankelijk van factoren zoals de grootte van het scherm en de gekozen lettergrootte. Dit maakt ze ongeschikt voor citatiedoeleinden. Om dit probleem op te lossen, krijgen de Amazon Kindle-e-boeken zogenaamde “locatienummers”, nummers in de kantlijn van de elektronische tekst die aangeven waar de corresponderende pagina in de gedrukte versie van het boek begint.

Handschriften

wordt elk fysiek blad (folium, afgekort fol. of f.) van een manuscript genummerd. De bladzijden worden folium rectum en folium versum genoemd, respectievelijk afgekort tot r en v. Dit leidt tot benamingen als 8r (voorzijde van het achtste blad) of 5v (achterzijde van het vijfde blad).

Voor- en nadelen van paginering

Pro
  • Aangezien de techniek zeer vaak en reeds verscheidene jaren op vele plaatsen wordt gebruikt, is de functionaliteit ervan voor de gebruikers dan ook zeer vertrouwd. De bezoeker heeft meer controle over de weergave van de inhoud, omdat hij kan bepalen of extra pagina's moeten worden geladen of niet.
  • Wanneer de inhoud op meerdere pagina's wordt weergegeven, wordt een hogere conversie bereikt.
Contra
  • De opsplitsing van de inhoud vergt meer klikken van de bezoeker, aangezien elke afzonderlijke webpagina moet worden geladen. Bij deze methode moet een nieuwe webpagina steeds volledig worden geladen, wat leidt tot aanzienlijk langere laadtijden.
  • In tegenstelling tot het traditionele splitsen van inhoud, is pagineren minder uitnodigend voor het browsen.

Tip

De verdeling van inhoud in kleinere blokken kan niet alleen worden gerealiseerd met de pagineermethode, maar ook met het zogenaamde “Infinite Scrolling”. Hierdoor wordt de inhoud automatisch geladen zodra de bezoeker naar beneden scrollt, waardoor de webpagina “oneindig” lijkt.

Conclusie

Paginering is een volkomen redelijke techniek voor het koppelen van website-inhoud die op verschillende afzonderlijke pagina’s wordt weergegeven. De techniek is bijzonder geschikt voor gebruik op websites die lange tekstuele inhoud met afbeeldingen presenteren.


Heeft u nog vragen?

Neem contact met ons op


Verdere inhoud