Skip to main content

Tupel

Een Tupel is een wiskundige definitie van een zogenaamde“geordende verzameling van objecten“. In de informatica wordt Tupel bijvoorbeeld gebruikt om queries in relationele databanken te realiseren.

Tupel n en sets in vergelijking

In wezen is Tupeln, net als sets, een verzameling objecten die onder een algemene term zijn gegroepeerd. Het essentiële onderscheid tussen Tupeln en verzamelingen komt tot uiting in het feit dat objecten in Tupeln een interne orde hebben, terwijl verzamelingen ongeordend zijn. Tupel n kan ook zijn als de objecten gegroepeerd in een verzameling – net zoals verzamelingen kunnen worden gegroepeerd onder een generieke term in de vorm van een Tupels . Tupel worden gekenmerkt door een volgorde. Daarom kunnen de afzonderlijke elementen rechtstreeks worden aangesproken en kan hun waarde expliciet aan een attribuut worden toegekend. Tupel wordt gewoonlijk weergegeven door een opengaande en sluitende ronde haak, in het kader waarvan de afzonderlijke voorwerpen worden genoteerd. De afzonderlijke elementen worden gescheiden door komma’s, waardoor de vaste volgorde van de objecten kan worden weergegeven.

Toepassing van Tupeln in de informatica

In de informatica wordt Tupel gebruikt om geordende lijsten te realiseren. Zij helpen om elementen in een matrix te definiëren en om query’s of ingangen in relationele databanken te definiëren. Ook hier heeft elk element een vaste, expliciet toegewezen plaats. Deze expliciete toewijzing van ruimte is belangrijk om de afzonderlijke gegevensvelden duidelijk aan de overeenkomstige attributen te kunnen toewijzen. Kenmerkend voor een dergelijk gebruik van Tupeln is dat de gegevensvelden een zogenaamde “atomaire inhoud” moeten hebben. Concreet betekent dit dat geen elementen zijn toegestaan die in verdere afzonderlijke delen kunnen worden opgesplitst.

Naast het gebruik in databanken zijn er nog andere toepassingsscenario’s van Tupeln in de informatica. In moderne scripting- en programmeertalen worden ze gerealiseerd als een geïntegreerd gegevenstype, zoals:

Vooral in deze context is het belangrijk Tupeln niet te verwarren met verzamelingen, aangezien deze twee types zich verschillend gedragen. Hoewel de volgorde van de afzonderlijke elementen bepalend is, is zij irrelevant voor reeksen.

Complexe gegevensstructuren zijn gebaseerd op Tupeln

De belangrijkste reden voor het gebruik van Tupeln in de informatica is de interne orde die reeds in de bovenstaande paragraaf werd vermeld. Dit maakt het mogelijk complexe gegevensreeksen in kaart te brengen en samen te vatten. De toewijzing van een vaste plaats maakt het mogelijk de gegevens op elk moment afzonderlijk uit te lezen en te bekijken. In de meeste moderne programmeertalen kunnen complexe variaties van Tupeln worden gedefinieerd om gesofisticeerde gegevensstructuren te realiseren. De toewijzing van Tupeln aan een variabele maakt het mogelijk deze verzameling van elementen als één geheel te bekijken en te manipuleren.

Het gebruik van Tupeln als sleutel-waardeparen is bijzonder nuttig gebleken. In deze vorm komen ze voor als paren met precies twee elementen. Het eerste element van de Tupels wordt de sleutel genoemd, terwijl het tweede element de bijbehorende waarde vertegenwoordigt. Zo’n Tupel kan rechtstreeks worden aangepakt door de sleutelwaarde te specificeren. Door de toets te gebruiken, wordt het tweede element (de werkelijke waarde) uitgelezen.


Heeft u nog vragen?

Neem contact met ons op


Verdere inhoud