Skip to main content

Badanie kontekstowe

Contextual Inquiry jest metodą wywiadu służącą do zbierania informacji o kontekście użytkowania poprzez zadawanie użytkownikom serii standardowych pytań, a następnie obserwowanie i przeprowadzanie z nimi wywiadów podczas pracy w ich własnym środowisku.

Znaczenie

Ponieważ użytkownicy są badani w ich własnym środowisku, dane analityczne w badaniu kontekstowym są bardziej realistyczne niż dane laboratoryjne.

Ta metoda wywiadu opiera się na zestawie zasad, które pozwalają na dostosowanie jej do różnych sytuacji.
Technika ta jest zazwyczaj stosowana na początku procesu projektowania i jest dobrze dostosowana do pozyskiwania kompleksowych informacji na temat praktyk roboczych, środowisk społecznych, technicznych i fizycznych oraz narzędzi użytkownika. Wyniki mogą być wykorzystane do zdefiniowania wymagań, ulepszenia procesu lub dowiedzenia się, co jest ważne dla użytkowników i klientów.
[su_list icon=”icon: bell” icon_color=”#187bc0″ indent=”-5″]

Cztery zasady badania kontekstowego (Contextual Inquiry)

  • Koncentracja – planowanie badania w oparciu o jasne zrozumienie jego celu
  • Kontekst – obserwacja użytkownika w znanym mu środowisku
  • Partnerstwo – rozmowa z użytkownikiem w celu odkrycia niewyartykułowanych aspektów pracy.
  • Tłumaczenie ustne – wypracowanie wspólnego z użytkownikiem zrozumienia istotnych aspektów pracy.
[/su_list]

Masz jeszcze jakieś pytania?

Prosimy o kontakt z nami


Dalsze treści