Skip to main content

Ujednolicony Język Modelowania

Unified Modeling Language (UML) jest standaryzowaną notacją graficzną służącą do tworzenia oprogramowania. Język modelowania wykorzystuje grafiki, diagramy i opisy do reprezentowania różnych przepływów procesów i koncepcji, które później mają być zaimplementowane w postaci oprogramowania. UML jest narzędziem, które zajmuje centralne miejsce w nowoczesnym tworzeniu oprogramowania.

Informacje ogólne

Unified Modeling Language został po raz pierwszy przedstawiony opinii publicznej na początku lat 90. Język modelowania powstał z chęci umożliwienia formułowania podejść do modelowania zorientowanego obiektowo w ramach jednolitego standardu. W połowie lat dziewięćdziesiątych czołowi przedstawiciele programowania obiektowego Grady Booch, Ivar Jacobsen i Jim Rumbaugh opracowali pierwsze podejścia do ujednolicenia dotychczasowych metod pod względem składniowym i semantycznym. Wstępna sugestia, w jaki sposób takie modele mogą być najlepiej zaimplementowane, pochodziła od firmy programistycznej Rational Rose.

Rekomendacja ta została przyjęta przez Object Management Group w 1997 roku, zmodyfikowana i przyjęta wraz z wersją UML 1.1. Kolejne wersje, które pojawiały się z biegiem lat, wprowadzały pewne zmiany i ulepszenia. W 2005 roku ukazała się wersja 2.0 języka UML. Najnowszą wersją Unified Modeling Language jest V 2.5, która jednak nie została jeszcze w pełni znormalizowana przez ISO (International Standardization Organization).

Zadania i obszary zastosowania

Podstawową funkcją języka UML jest reprezentowanie skomplikowanych procesów i zagadnień w prosty i zrozumiały sposób, dzięki czemu stają się one łatwiejsze do zrozumienia dla programistów i innych interesariuszy. W Zunifikowanym Języku Modelowania w procesie modelowania definiuje się szczególnie ważne pojęcia, a ponadto szczegółowo analizuje się zależności między pojęciami. Nieistotne kryteria są pomijane, aby lepiej skupić się na istotnych aspektach. Używając różnych diagramów UML, znacznie łatwiej jest komunikować się o ważnych celach i cechach projektu oprogramowania oraz przedstawić je w zrozumiały i jasny sposób.

Ujednolicony Język Modelowania w szczegółach

Unified Modeling Language jest potężnym narzędziem do opisywania i wizualnego przedstawiania różnych procesów w uniwersalny sposób. W tym celu użytkownicy mają do dyspozycji wiele różnych diagramów, które mogą być indywidualnie dostosowane do potrzeb projektu oprogramowania.

UML 2.5 zawiera w sumie 14 różnych diagramów, które podzielone są na trzy grupy:

Do tej grupy należy diagram klas, który opisuje istotne klasy modelowanego procesu. Diagram komponentów opisuje fizyczną strukturę systemu oprogramowania w czasie pracy. Diagramy dystrybucji przedstawiają dokładne rozmieszczenie komponentów systemu w kontekście UML. Z kolei diagramy kompozycyjne ilustrują podział klas na poszczególne części, a diagramy profilowe wizualizują właściwości.
Diagramy zachowań służą do opisu zależności pomiędzy poszczególnymi obiektami w systemie. Diagram przypadków użycia opisuje odczuwalne dla użytkownika działanie systemu oprogramowania. Diagram czynności jest używany do analizy i reprezentacji zachowań systemu. Maszyna stanów wizualizuje zachowanie poszczególnych obiektów.
Do tej grupy należą schematy zachowań specjalnych. Diagramy sekwencji opisują interakcje pomiędzy różnymi obiektami, podczas gdy diagramy komunikacji podkreślają rolę poszczególnych obiektów w systemie. Diagram czasowy wizualizuje ograniczenia czasowe pomiędzy przejściami z jednego stanu do drugiego. Diagram interakcji służy do łączenia elementów (obiektów) na diagramie sekwencji i aktywności.

Masz jeszcze jakieś pytania?

Prosimy o kontakt z nami


Dalsze treści